Twardość węglika tantalu, wysoka temperatura topnienia, wysoka wydajność temperaturowa, stosowany głównie jako dodatek do twardych stopów. Twardość termiczna, odporność na szok termiczny i odporność na utlenianie termiczne węglika spiekanego można znacznie poprawić poprzez zwiększenie wielkości ziarna węglika tantalu. Przez długi czas do węglika wolframu (lub węglika wolframu i węglika tytanu) dodawano pojedynczy węglik tantalu, a spoiwo – metal kobaltowy – mieszano, formowano i spiekano w celu uzyskania twardego stopu. Aby obniżyć koszt twardego stopu, często stosuje się związek węglika tantalu i niobu. Obecnie głównym zastosowaniem związku tantalu i niobu jest stosunek TaC:NbC wynoszący 80:20 i 60:40, a energia węglika niobu w tym kompleksie sięga 40% (zwykle nie więcej niż 20%).
Czas publikacji: 20-02-2023
