Drugi projekt ustawy autoryzacyjnej definiuje metodę obliczania emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia paliw odnawialnych ze źródeł niebiologicznych. Podejście to uwzględnia emisje gazów cieplarnianych w całym cyklu życia paliw, w tym emisje z wydobycia, emisje związane z pozyskiwaniem energii elektrycznej z sieci, przetwarzaniem i transportem tych paliw do odbiorcy końcowego. Metoda ta precyzuje również sposoby współprodukcji emisji gazów cieplarnianych z wodoru odnawialnego lub jego pochodnych w zakładach produkujących paliwa kopalne.
Komisja Europejska twierdzi, że RFNBO będzie wliczane do unijnego celu w zakresie energii odnawialnej tylko wtedy, gdy zmniejszy emisję gazów cieplarnianych o ponad 70 procent w porównaniu z paliwami kopalnymi, czyli o tyle samo, ile wynosi standard dotyczący wodoru odnawialnego mający zastosowanie do produkcji biomasy.
Ponadto, wydaje się, że osiągnięto kompromis w sprawie klasyfikacji niskowęglowodorów (wodoru wytwarzanego w elektrowniach jądrowych lub ewentualnie z paliw kopalnych, które można wychwytywać lub składować poprzez wychwytywanie dwutlenku węgla) jako wodoru odnawialnego, z odrębnym rozporządzeniem dotyczącym niskowęglowodorów do końca 2024 r., zgodnie z notą Komisji dołączoną do projektu ustawy autoryzacyjnej. Zgodnie z propozycją Komisji, do 31 grudnia 2024 r. UE określi w swoim akcie wykonawczym sposoby oceny redukcji emisji gazów cieplarnianych z paliw niskoemisyjnych.
Czas publikacji: 21-02-2023