Według raportu „Future Trends of Hydrogen Energy” (Przyszłe trendy w energetyce wodorowej), opublikowanego przez Międzynarodową Komisję Energii Wodorowej, globalne zapotrzebowanie na energię wodorową wzrośnie dziesięciokrotnie do 2050 roku i osiągnie 520 milionów ton do 2070 roku. Oczywiście, zapotrzebowanie na energię wodorową w każdej branży obejmuje cały łańcuch przemysłowy, obejmujący produkcję, magazynowanie i transport wodoru, handel wodorem, dystrybucję i użytkowanie wodoru. Według Międzynarodowego Komitetu ds. Energii Wodorowej, wartość produkcji globalnego łańcucha przemysłowego wodorowego przekroczy 2,5 biliona dolarów amerykańskich do 2050 roku.
Biorąc pod uwagę ogromny potencjał wykorzystania energii wodorowej i ogromną wartość łańcucha przemysłowego, rozwój i wykorzystanie energii wodorowej stały się nie tylko ważną ścieżką transformacji energetycznej dla wielu krajów, ale także istotnym elementem konkurencji międzynarodowej.
Według wstępnych statystyk 42 kraje i regiony wydały strategie dotyczące energii wodorowej, a 36 krajów i regionów jest w trakcie opracowywania strategii dotyczących energii wodorowej.
Na globalnym rynku energii wodorowej, kraje rozwijające się jednocześnie inwestują w przemysł zielonego wodoru. Na przykład, rząd Indii przeznaczył 2,3 miliarda dolarów na wsparcie przemysłu zielonego wodoru, saudyjski projekt miasta przyszłości NEOM zakłada budowę na swoim terytorium zakładu produkcji wodoru z hydrolizy o mocy ponad 2 gigawatów, a Zjednoczone Emiraty Arabskie planują wydawać 400 miliardów dolarów rocznie przez pięć lat na rozwój rynku zielonego wodoru. Brazylia i Chile w Ameryce Południowej oraz Egipt i Namibia w Afryce również ogłosiły plany inwestycji w zielony wodór. W rezultacie, Międzynarodowa Organizacja Energetyczna przewiduje, że globalna produkcja zielonego wodoru osiągnie 36 000 ton do 2030 roku i 320 milionów ton do 2050 roku.
Rozwój energii wodorowej w krajach rozwiniętych jest jeszcze bardziej ambitny i stawia wyższe wymagania dotyczące kosztów użytkowania wodoru. Zgodnie z Narodową Strategią i Mapą Drogową Czystej Energii Wodorowej wydaną przez Departament Energii USA, krajowe zapotrzebowanie na wodór w USA wzrośnie do 10 milionów ton, 20 milionów ton i 50 milionów ton rocznie odpowiednio w latach 2030, 2040 i 2050. Tymczasem koszt produkcji wodoru zostanie zmniejszony do 2 dolarów za kg do 2030 roku i 1 dolara za kg do 2035 roku. Ustawa Korei Południowej o promowaniu gospodarki wodorowej i zarządzaniu bezpieczeństwem wodoru również stawia sobie cel zastąpienia importowanej ropy naftowej importowanym wodorem do 2050 roku. Japonia dokona przeglądu swojej podstawowej strategii energii wodorowej pod koniec maja, aby zwiększyć import energii wodorowej i podkreśliła potrzebę przyspieszenia inwestycji w budowę międzynarodowego łańcucha dostaw.
Europa również podejmuje ciągłe działania w zakresie energii wodorowej. Plan UE „Repower” zakłada osiągnięcie celu produkcji i importu 10 milionów ton wodoru odnawialnego rocznie do 2030 roku. W tym celu UE zapewni wsparcie finansowe dla energii wodorowej poprzez szereg projektów, takich jak Europejski Bank Wodoru i Plan Inwestycyjny dla Europy.
Londyn – Zgodnie z warunkami Banku Wodoru opublikowanymi przez Komisję Europejską 31 marca, odnawialny wodór będzie mógł być sprzedawany za mniej niż 1 euro/kg, jeśli producenci otrzymają maksymalne wsparcie od Europejskiego Banku Wodoru – wynika z danych ICIS.
Bank, którego powstanie ogłoszono we wrześniu 2022 r., zamierza wspierać producentów wodoru za pośrednictwem systemu aukcyjnego, w którym oferenci są klasyfikowani na podstawie ceny za kilogram wodoru.
Korzystając z Funduszu Innowacji, Komisja przeznaczy 800 mln euro na pierwszą aukcję, aby uzyskać wsparcie Europejskiego Banku Rozwoju, z dotacjami ograniczonymi do 4 euro za kilogram. Wodór przeznaczony na aukcję musi być zgodny z ustawą o autoryzacji paliw odnawialnych (RFNBO), znaną również jako wodór odnawialny, a projekt musi osiągnąć pełną moc w ciągu trzech i pół roku od otrzymania finansowania. Pieniądze będą dostępne po rozpoczęciu produkcji wodoru.
Zwycięski oferent otrzyma stałą kwotę, zależną od liczby ofert, na dziesięć lat. Oferenci nie mogą mieć dostępu do więcej niż 33% dostępnego budżetu i muszą mieć projekt o mocy co najmniej 5 MW.
1 euro za kilogram wodoru
Holandia będzie produkować wodór odnawialny od 2026 roku, korzystając z 10-letniej umowy zakupu energii odnawialnej (PPA) po koszcie 4,58 euro/kg, w oparciu o próg rentowności projektu, zgodnie z danymi z oceny ICIS z 4 kwietnia. W przypadku 10-letniej umowy PPA na wodór odnawialny, ICIS obliczył zwrot kosztów inwestycji w elektrolizer w okresie obowiązywania PPA, co oznacza, że koszt zostanie odzyskany po zakończeniu okresu dofinansowania.
Biorąc pod uwagę, że producenci wodoru mogą otrzymać pełną dotację w wysokości 4 euro za kg, oznacza to, że do uzyskania zwrotu kosztów inwestycyjnych potrzeba zaledwie 0,58 euro za kg wodoru. Producenci muszą wówczas pobierać od nabywców jedynie mniej niż 1 euro za kilogram, aby zapewnić rentowność projektu.
Czas publikacji: 10 kwietnia 2023 r.