Op 30 januari publiceerde British Petroleum (BP) het rapport "World Energy Outlook 2023", waarin wordt benadrukt dat fossiele brandstoffen op de korte termijn belangrijk zijn voor de energietransitie, maar dat het wereldwijde energietekort, de aanhoudende stijging van de CO2-uitstoot en andere factoren de groene en koolstofarme transitie naar verwachting zullen versnellen. Het rapport schetst vier trends in de wereldwijde energieontwikkeling en voorspelt een afname van het koolwaterstofgebruik tot 2050.
Het rapport wijst erop dat fossiele brandstoffen op korte termijn een belangrijke rol zullen spelen in de energietransitie, maar dat het wereldwijde energietekort, de voortdurende toename van koolstofemissies en het frequent voorkomen van extreem weer de wereldwijde groene en koolstofarme energietransitie zullen versnellen. Een efficiënte transitie vereist dat tegelijkertijd aandacht wordt besteed aan energiezekerheid, betaalbaarheid en duurzaamheid. De wereldwijde energietoekomst zal vier belangrijke trends vertonen: de afnemende rol van koolwaterstofenergie, de snelle ontwikkeling van hernieuwbare energie, de toenemende elektrificatiegraad en de voortdurende groei van het gebruik van koolwaterstoffen met een lage CO2-uitstoot.
Het rapport gaat uit van de evolutie van energiesystemen tot 2050 aan de hand van drie scenario's: versnelde transitie, netto nul en nieuwe energiebronnen. Volgens het rapport zullen de CO2-uitstoot in het scenario van versnelde transitie met ongeveer 75% worden verminderd; in het scenario van netto nul zal de CO2-uitstoot met meer dan 95% worden verminderd; en in het scenario van nieuwe dynamiek (waarin wordt aangenomen dat de algehele situatie van de wereldwijde energieontwikkeling in de afgelopen vijf jaar, inclusief technologische vooruitgang, kostenverlaging, enz., en de intensiteit van het wereldwijde beleid de komende vijf tot dertig jaar ongewijzigd zullen blijven) zal de wereldwijde CO2-uitstoot in de jaren 2020 een piek bereiken en in 2050 met ongeveer 30% dalen ten opzichte van 2019.
Het rapport stelt dat koolwaterstoffen met een lage uitstoot een sleutelrol spelen in de transitie naar een koolstofarme energievoorziening, met name in de industrie, het transport en andere sectoren die moeilijk te elektrificeren zijn. Groene waterstof en blauwe waterstof zijn de belangrijkste koolwaterstoffen met een lage uitstoot, en het belang van groene waterstof zal toenemen naarmate de energietransitie vordert. De handel in waterstof omvat regionaal pijpleidingtransport voor zuivere waterstof en zeehandel in waterstofderivaten.
Het rapport voorspelt dat de vraag naar koolwaterstoffen met een lage CO2-uitstoot in 2030, zowel in het scenario met versnelde transitie als in het scenario met netto nul uitstoot, respectievelijk 30 miljoen ton en 50 miljoen ton per jaar zal bedragen. Het grootste deel van deze koolwaterstoffen met een lage CO2-uitstoot zal worden gebruikt als energiebron en als industrieel reductiemiddel ter vervanging van aardgas, waterstof op basis van steenkool (gebruikt als industriële grondstof voor raffinage, de productie van ammoniak en methanol) en steenkool. De rest zal worden gebruikt in de chemische industrie en de cementproductie.
In 2050 zal de staalproductie ongeveer 40% van de totale vraag naar koolwaterstoffen met een lage CO2-uitstoot in de industriële sector verbruiken, en in de scenario's van versnelde transitie en netto nul-uitstoot zullen koolwaterstoffen met een lage CO2-uitstoot respectievelijk ongeveer 5% en 10% van het totale energieverbruik uitmaken.
Het rapport voorspelt ook dat, onder de scenario's van versnelde transitie en netto nuluitstoot, waterstofderivaten respectievelijk 10 procent en 30 procent van de energiebehoefte van de luchtvaart en 30 procent en 55 procent van de energiebehoefte van de scheepvaart zullen uitmaken in 2050, waarbij het grootste deel van de rest naar de zware wegtransportsector zal gaan. Tegen 2050 zal de som van koolwaterstoffen met een lage uitstoot en waterstofderivaten respectievelijk 10% en 20% van het totale energieverbruik in de transportsector uitmaken, onder de scenario's van versnelde transitie en netto nuluitstoot.
Momenteel zijn de kosten van blauwe waterstof in de meeste delen van de wereld doorgaans lager dan die van groene waterstof, maar het kostenverschil zal geleidelijk kleiner worden naarmate de productietechnologie voor groene waterstof zich ontwikkelt, de productie-efficiëntie toeneemt en de prijs van traditionele fossiele brandstoffen stijgt, aldus het rapport. Onder het scenario van versnelde transitie en netto nul-emissies voorspelt het rapport dat groene waterstof in 2030 ongeveer 60 procent van de totale koolwaterstofarme energievoorziening zal uitmaken, oplopend tot 65 procent in 2050.
Het rapport suggereert ook dat de manier waarop waterstof wordt verhandeld, zal variëren afhankelijk van het eindgebruik. Voor toepassingen die zuivere waterstof vereisen (zoals industriële hogetemperatuurprocessen of wegtransport), kan de vraag via pijpleidingen vanuit de betreffende gebieden worden geïmporteerd; voor gebieden waar waterstofderivaten nodig zijn (zoals ammoniak en methanol voor schepen), zijn de transportkosten via waterstofderivaten relatief laag en kan de vraag worden geïmporteerd uit de meest kostenefficiënte landen wereldwijd.
In de Europese Unie voorspelt het rapport bijvoorbeeld dat de EU, onder het scenario van versnelde transitie en netto nuluitstoot, in 2030 ongeveer 70% van haar koolwaterstoffen met een lage CO2-uitstoot zelf zal produceren, en dat dit percentage in 2050 zal dalen tot 60%. Van de geïmporteerde koolwaterstoffen met een lage CO2-uitstoot zal ongeveer 50 procent van de zuivere waterstof via pijpleidingen vanuit Noord-Afrika en andere Europese landen (zoals Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk) worden geïmporteerd, en de andere 50 procent zal over zee van de wereldmarkt worden geïmporteerd in de vorm van waterstofderivaten.
Geplaatst op: 06-02-2023